Na cueva, observando as sombras que me rodean.
Liberdade. ¿qué é? E Para que sirve?.
Libre de ataduras, de conxeturas.
Libre de pensamento a hora de comprendelo.
Libre de movemento a hora de buscar alimento.
Libre de opinión frente as contradicións.
nos limites Morales,
atopanse os sufrimentos sociales.
Eo mismo acto de observación, cambia a realidade.
O diñeiro é unha ferramenta Poderosa,
a corrupción é unha conducta Humana.
Insignias e consignas,
divisións civicas.
Eleccións pacificas.
¿tan imprescindible é esa ferramenta para “cohesionar” a Sociedade?
¿Un ser vivo alimentado con “divisas”?
En Tuiy, a cidade con alma de poeta.
Todos cantan sua grandeza.
Políticas de ir de festra en festa.
De nota en nota,
de prosa en prosa.
Omnisciencia, as realidades ea consciencia.
Na mais profunso da cueva de Platón,
caiu un telefono movil de ultima xeración.
E nas mans das criaturas, cos ollos postos na pantalla,
transportanse a un mundo fantasma,
(máxico, mais alá da razón que cada un alcanza).
“nos espectáculos Públicos nos que se desexa mais o decoro co rigor”
moven as barreiras de comunicación.
A batalla Cultural, fai perder o control a moitas cabezas.
As redes sociais como terreo de Guerra.
Estupideces a diario, hostilidades por simples comentarios.
xentes bomitando vaguedades como ideario.
Cuestionando opinións con “puntos e pelotas”,
querendo impoñer sua prosa.
E deseguido “videos divertidos,
relacionados cos seus propios pensamentos oniricos.
Unha idea imaxinaria,
que entra de seguido no mais profundo da súa alma.
E uns falan de camiños a compostela,
outro de festivales donde expresan suas artes.
Asocian colores con ideas,
e as emocións enlatadas, alimenta sua existencia.
E mediante un laborioso proceso de eliminar o falso,
crecen ignorando o entorno mais cercano.
N-algunha parte e d-algun modo,
a melodia que conforma o misterio da vida.
O complot da Sociedade para con unha nova “consciencia”,
nos leva a eliminar o individuo, cara un proxecto colectivo.
Un ser consciente de todo canto nos rodea.
Un ser adaptables as circunstancias para estar en armonia.
Convertir o Placer de observar,
nunha realidade que nos esta a pasar.
Política e acción comunicativa.
¿que nos contan os “alcaldables” da vida?.
Mirar a realidade sin prexuicios,
a virtude,
o relativismo moral absoluto.
¿que respostas esperamos?, cando estudiamos o noso pasado.
¿que preguntas formulamos?, cando estudiamos noso futuro.
¿que presente, fainos sentir mais conscientes?
¿teremos que ir a fonte por auga fresca?, si a sociadede colapsa.
Como Sociedade no intimo da miña cidade.
¿como comprender?,
¿como expresar os pensamentos que cada un ten?.
A vida, e seus grados de complexidade.
Dende os organismos unicelulares, pasando polos pluricelulares hasta as Grandes Sociedades.
Tribales ou non, sin ambigüedades.
No seu conxunto, a cidade camiña,
Escorados mais a estética que a ética.
Con Falsos dogmas, e discursos idolatrando,
cada acto cultural que toca.
¿quen alimentara noso corpo e nosa alma?
Mais alá do individual concepto que temos da vida.
O bo recordo é ese que nos saca un sorriso de agradecemento.
¿que faria eu si fose alcalde de Tuiy meu pobo?
Alimentar a todo fillo de veciño.
Tarxeta Básica de Alimentación. T.B.A.
Seguimos, sin prisa nin pausa para alcanzar noso obxetivo,
facendo o correcto eo xusto en todo momento.
Poñendo os verbos en orden, preparados para a Loita.
Voluntarios por un soño.
Que ninguen pase fame neste pobo,
con fe, para adaptarse ao entorno.
No hay comentarios:
Publicar un comentario