Escandalo en Tuiy

y cuenta el de la triste figura, allá en Tuiy, su ciudad:

Escandalo en Tuiy, a cidade con alma de poeta.

Todos cantan sua grandeza.

Politicas de ir de festra en festa.

De nota en nota,

de prosa en prosa.

Na mais profunso da cueva de Platón,

caiu un telefono movil de ultima xeración.

E nas mans das criaturas, cos ollos postos na pantalla,

transportanse a un mundo fantasma,

(máxico, mais alá da razón que cada un alcanza).

A batalla Cultural, fai perder o control a moitas cabezas.

As redes sociais como terreo de Guerra.

Estupideces a diario, hostilidades por simples comentarios.

xentes bomitando vaguedades como ideario.

Cuestionando opinións con “puntos e pelotas”,

querendo impoñer sua prosa.

E deseguido “videos divertidos,

relacionados cos seus propios pensamentos oniricos.

Unha idea imaxinaria,

que entra de seguido no mais profundo da súa alma.

E uns falan de camiños a compostela,

outro de festivales donde expresan suas artes.

Asocian colores con ideas,

e as emocións enlatadas, alimenta sua existencia.

E mediante un laborioso proceso de eliminar o falso,

crecen ignorando o entorno mais cercano.

N-algunha parte e d-algun modo,

a melodia que conforma o misterio da vida.

O complot da Sociedade para con unha nova “consciencia”,

nos leva a eliminar o individuo, cara un proxecto colectivo.

Un ser consciente de todo canto nos rodea.

Un ser adaptables as circunstancias para estar en armonia.

Convertir o Placer de observar,

nunha realidade que nos esta a pasar.

Política e acción comunicativa.

¿que nos contan os “alcaldables” da vida?.

Mirar a realidade sin prexuicios,

a virtude,

o relativismo moral absoluto.

¿que respostas esperamos?, cando estudiamos o noso pasado.

¿que preguntas formulamos?, cando estudiamos noso futuro.

¿que presente, fainos sentir mais conscientes?

¿teremos que ir a fonte por auga fresca?, si a sociadede colapsa.

Como Sociedade no intimo da miña cidade.

¿como comprender?,

¿como expresar os pensamentos que cada un ten?.

A vida, e seus grados de complexidade.

Dende os organismos unicelulares, pasando polos pluricelulares hasta as Grandes Sociedades.

Tribales ou non, sin ambigüedades.

No seu conxunto, a cidade camiña,

Escorados mais a estética que a ética.

Con Falsos dogmas, e discursos idolatrando,

cada acto cultural que toca.

¿quen alimentara noso corpo e nosa alma?

Mais al do individual concepto que temos da vida.

Composición de:

Voluntarios por un soño.

Que ninguen pase fame neste pobo,

con fe, para adaptarse ao entorno.