O conflicto Social estalla nas rúas.
A supervivencia individual esta en dudas.
Barricadas ardentes que delimitan posturas.
A raíz do mal, esta na supervivencia individual,
imposible de afrontar na actualidade. (tecnoloxía mediante)
Desterrados do sistema,
Un feixe de xente que se manifesta.
Na interdependencia das nosas creencias.
Unha sobrecarga cognitiva,
Cunha capacidade de adaptación que nos delimita.
Palabra a palabra, ideas que non alcanzan.
A dor, teñida de esperanza.
Servida en bandexa de prata,
A supervivencia dos individuos,
A presión sonbre os mais favorecidos.
A loita por ser productivos.
Diálogos cargados de estúpidos propósitos,
Pusilánimes lideres pomposos.
Socráticos nos impunes actos.
Chirriidos que alteran o ecosistema,
Independientes cas mismas ideas.
Un Kaos que pouco a pouco vainos arrastrando ao conflicto social.
As colas da miseria alimentando as protestas,
A precariedade alcanza todos os niveles das Artes.
Todo mais caro,
Todo mais precario,
E a dignidade humana, marcando seus propios delirios.
a idea te “tumbar” o poder establecido
Queimando recursos colectivos, non nos leva por bo camiño.
-Alimento e refuxio contra as inclemencias do tempo ao
alcance de todos, e o único que precisamos para crear unha sociedade mais
afable.
Voluntarios por un soño,
Que ninguen pasa fame neste pobo,
Con fe, para adaptarse ao entorno.
